Streptococcose
De veroorzaker van deze ziekte heet voluit:
Streptococcus gallolyticus. In België is de ziekte
ook wel bekend onder de naam spier- of vleugel-
ziekte.
Af en toe ziet een duivenliefhebber wel eens een
duif die slecht of helemaal niet meer kan vliegen.
Vaak denken we hierbij dan natuurlijk aan een
infectie met de paratyfus bacterie. Maar dat is
lang niet altijd het geval. Opvallend is dat deze
ziektegevallen optreden op hokken waar er min-
der werk wordt gemaakt van de hygiëne.
Verder komen deze gevallen meer voor bij duivin-
nen in het kweekseizoen. Het kan dan gebeuren
dat een duivin op de eieren die 's morgens nog
goed is, 's middags niet meer kan vliegen en
enkele uren later al dood is, nog voor dat er ande-
re verschijnselen zijn opgetreden.
Die andere symptomen kunnen zijn, mank lopen
en het laten hangen van de beide vleugels.
Typisch is vaak dat een duif niet meer in haar bak
kan vliegen.
Deze symptomen doen dus wel degelijk denken
aan paratyfus. Het kan dan ook een complicatie
zijn bij een paratyfus besmetting.
Als de duiven niet plotseling sterven kan het
opvallen dat er een groene, slijmerige dunnen ont-
lasting wordt geproduceerd. De duiven kunnen
ook meer gaan drinken. Meestal is de eetlust ver-
dwenen. De conditie loopt snel terug.
Het kan ook zijn dat tijdens de kweek embyonale
sterft optreedt. Omdat vaak aan paratyfus wordt
gedacht in die gevallen wordt dan gekuurd met
bijvoorbeeld Batryl of Trimsulfa. Deze therapie
werkt dan niet omdat de streptococ niet gevoelig
is voor deze middelen.
Soms valt op, dat de prestaties van de jongen
tegenvallen als de infectiedruk door de strepto-
coc-bacterie te hoog is. Wat hierbij dan ook
opvalt is dat de jongen matig trainen en dat de
verliezen onder de jongen erg hoog zijn. Ook bij
oude duiven die aangetast zijn kan de conditie
eronder lijden. Ze vliegen vaak geen prijs.
Als er sprake is van een uitbraak op een hok, kun-
nen al deze symptomen verdeeld over verschillen-
de duiven voorkomen. Lang niet alle duiven verto-
nen dan alle symptomen. Komen verdeeld over
meerdere duiven de symptomen voor, dan is het
goed om ook aan de mogelijkheid van deze infec-
tie te denken.
Als al bij infecties niet blind gekuurd moet wor-
den, dan geldt dit zeker bij Streptococcose.
Immers veel middelen die bij diverse infecties bij
duiven gebruikt worden, zijn niet of nauwelijks
werkzaam tegen deze bacterie met als gevolg dat
de situatie verder kan verslechteren.
Op hokken waar roostervloeren liggen is vastge-
steld dat er beduidend minder last is van deze
bacterie.
Als men te kampen heeft met deze bacterie is het
plaatsen van roosters vaak een goede manier om
de uitbraak op de langere termijn de baas te kun-
nen blijven. De kans op herbesmetting wordt hier-
door kleiner omdat de duiven minder door de
mest kunnen lopen.
Bij een acute uitbraak van steptococcose zijn
middelen als Poeder 22 of Boni-Amco goed
wekzaam. Ook Boni-Jodi is werkzaam, maar ook
Ampicilline 2 gram per liter gedurende minstens
zeven dagen.
Trimsulfa, Altabactine, of Baytril werken niet bij
deze infecties omdat de bacterie er niet gevoelig
voor is.
Streptococcen kunnen altijd gekweekt worden bij
duiven. Het is een bacterie die normaal bij duiven
voorkomt. Maar ook bij deze bacterie geldt weer
dat ziekte pas optreedt als er aan een aantal voor-
waarden is voldaan, wat betreft infectiedruk en
weerstand van de duif.
Door de weerstand van de duiven hoog te hou-
den, voldoende hygiënische maatregelen te
nemen (roosters) en kan men bijdragen aan een
verlaging van de infectiedruk. Duidelijk is dat ook
het gebruik van de weerstandsverhogende Boni-
SGR bijdraagt aan een beperking van de proble-
men door deze bacterie.
